De dikke Donkers Evie Woods

De dikke Donkers Evie WoodsIk zie mijn columns als een soort antidepressivum, zei Sander Donkers bij zijn afscheid als geliefd voorpaginacolumnist van de Volkskrant. Jarenlang beschreef hij met een zachte blik de snel veranderende wereld in stukjes van 150 woorden, waarin verwondering het meestal won van woede en ergernis. Volgens Donkers zelf zijn veel van die stukjes te vangen in het zinnetje: Ik dacht het, maar het was niet zo. Over politiek en poezen, oudtantes en onnozele

volledig van tafel

‘Voor dit boek mag men in Italië een nieuw keurmerk creëren: Denominazione di Origine Vanjata

Het geld stroomde binnen

Later volgden De woongroep

zullen ze verder moeten reizen dan het gevaarlijke

Haar tweelingbroer Hidde plaagt haar daarmee

In het boek worden veelal combinaties van foto’s bij elkaar gezocht

Er gaat een nieuwe wereld voor haar open

ontdek de bijzondere gebouwen om de hoek en kijk met nieuwe ogen naar wat altijd vanzelfsprekend leek

en ook onderhoudend

Dolfje Weerwolfje gaat met Noura naar een schoolfeest

In dit eerste verhalenboek gaan ze op een picknick zonder picknick